Proje Koordinatörü. Uğur İlhan (Başcıl)

1954 yılında, babamın mesleği nedeniyle Muş da doğdum. Lise eğitimim bitince evlendim. Bu evlilikten üç çocuğum oldu. Ancak, evlilik içinde yaşadığım bedensel ve psikolojik şiddet, bu evliliğin 19 yıl sürmesine neden oldu.

İş hayatım, 15 yıllık bankacılık ve özel sektör de muhasebe müdürlükleriyle sürdü.

1988-1989 yıllarında, Türkiye de, ilk kez oluşan, Bağımsız Kadın Hareketi ne katıldım. Yine, 1989 da bir grup kadın arkadaşımla beraber, "Bakırköy Kadın Kültür Evi " ni oluşturduk.

Kadın sorunlarına duyarlılığım, çocukluk yıllarıma dayanan, annemin babam tarafından yaşadığı şiddet ve çaresizliğiyle ilintilidir. Çünkü ne yazık ki, evliliğimde bende aynısını yaşamıştım.

1990 yılın da, ilk kez belediye başkanlık biriminde , "Kadın Hakları Danışmanlığı" ünitesini oluşturup, Türkiye'nin ilk, "Belediye Başkanlığı Kadın Hakları Danışmanı" olarak görev yaptım.
(Bakırköy ve Kadıköy Belediye Başkanlıkları)

Annem 39 yaşında yaşama veda etti. Kulaklarımda kalan bir cümlesi vardı. "Gidecek yerim olsaydı ve ailem bana sahip çıkabilseydi, bu evliliğimi sürdürmezdim."

Yani şiddeti yaşayan kadınlar için gideceği, sığınacağı bir yapı olmalıydı.

1990 da, bu düşümü gerçekleştirme şansını yakaladım. Ülkenin ilk, "Kadın Sığınma Evi"ni kurup yönettim. (Bakırköy Kadın Sığınma Evi)

Yaşadıklarımı, tanıklıklarımı, duygularımı kitaplarıma aktardım.Yayınlanmış üç adet kitabım var. Kadın Evi_Kırk Tas Namus_ Gözlerimdeki Çiçekler Islak.

Birçok kadın dergilerinde, kadın sorunları üzerine makaleler yazdım. Kadın_Kadınca_Kim_Marieclaire, penthause- Turuncu dergileri gibi.

1991 de, marieclaire dergisi okurlarının seçtiği, 10 medyatik sosyal kadın arasına girdim.

Almanya ve İsviçre'de, yaklaşık 40 kent de, "Türkiye de kadın olmak" çerçevesin de konferanslar verdim. Yurt dışından gelen, politikacı ve sosyal danışmanlara verilen, brifinglerde görev aldım.

2005 Mart ve2006 Haziran aylarında, Umut Çocukları Derneğin de ( Sokak çocukları, rehabilitasyon çalışması.) genel koordinatör olarak çalıştım.

Sokak çocukları ile yaptığım çalışmalar sırasında, yetiştirme yurtlarından, reşit olduğu ve okumadığı için ayrılmak zorunda kalan genç kızlarımızın durumunun vahimliğine tanık oldum. Artan töre cinayetleri ve aile içi şiddeti, cinsel tacizi yaşayan kızların sayısının çokluğu beni, 16 yıl aradan sonra tekrar, ülkemin ilk, genç kız sığınma evini oluşturmak için çalışmalara başlamamı gerektirdi..

Derneğimiz, 2006/ Haziran ayında resmen kuruldu.

Bilgilerinize Sunarım.

Yönetim Kurulu Başkanı
Uğur İlhan (Başcıl)